Candida

Candida albicans należy do rodzaju drożdżaków, które w warunkach fizjologicznych bytują na powierzchni błon śluzowych (jamy ustnej, jelit, pochwy). W niekorzystnych warunkach spowodowanych głównie obniżeniem sprawności układu odpornościowego, bądź zaburzeniem mikrobioty jelitowej, C. albicans może ulegać nadmiernemu przerostowi, powodując chorobę nazywaną kandydozą. Drożdżaki z rodzaju C. albicans są najczęstszą przyczyną grzybicy o etiologii drożdżakowej.

Objawy kandydozy
Konsekwencją przerostu jest wytwarzanie przez drożdżaka toksyn, które mogą być przyczyną szeregu objawów. Kandydoza może manifestować się ze strony różnych narządów, a jej objawy mają mniej lub bardziej specyficzny charakter:

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, jak biegunka, zaparcia, nudności, wzdęcia po jedzeniu,
Świąd odbytu,
Ustne lub pochwowe grzybice,
Pieczenie w ustach i biały język,
Zapalenie kątów ust (tzw. zajady),
Przewlekłe zmęczenie i depresja,
Problemy z koncentracją,
Wahania nastroju,
Bóle głowy i migreny,
Bóle stawów i mięśni,
Apetyt na słodycze,
Nietolerancja alkoholu.
Wskazania do badania
Choroby powodujące obniżenie odporności,
Podawanie leków obniżających odporność,
Cukrzyca,
Długotrwałe stosowanie leków zmniejszających kwasowość soku żołądkowego,
Długotrwała antybiotykoterapia doustna,
Leki steroidowe (np. u osób z astmą),
Zaburzenia i zmiany hormonalne (np. ciąża, antykoncepcja),
Niedobory witamin i minerałów,
Choroby przewlekłe i stres,
Dieta bogata w węglowodany.

Czym jest badanie laboratoryjne IgG i IgM w kierunku Candida albicans?
Badanie jest ilościowym oznaczeniem przeciwciał w kierunku C. albicans i obrazuje odpowiedź organizmu na zakażenia C. albicans w różnych narządach, nie tylko w obrębie układu pokarmowego. Obejmuje ono ocenę stężenia specyficznych przeciwciał w klasie M (IgM) i G (IgG) przeciw antygenom drożdżaka. IgM są przeciwciałami, które są wytwarzane jako pierwsze po kontakcie z obcymi cząsteczkami (antygenami) i odzwierciedlają aktywną infekcję C. albicans. Natomiast IgG są głównymi przeciwciałami odpornościowymi człowieka i pojawiają się w drugiej kolejności po ekspozycji na antygen. Ich podwyższone stężenie jest obserwowane w trakcie aktywnej infekcji lub krótko po jej zakończeniu. Badanie służy zarówno diagnozowaniu zakażenia C. albicans, jak i monitorowaniu skuteczności terapii.

Cel badania: serologiczna diagnostyka kandydozy

Co badamy: stężenie IgG i IgM przeciw antygenom Candida albicans we krwi, czyli odpowiedź organizmu na zakażenia C. albicans w różnych narządach, nie tylko w obrębie układu pokarmowego

Materiał do badań: krew żylna lub włośniczkowa pobrana z palca (300 µl)

Czas oczekiwania na wynik: badanie wykonywane jest pod koniec każdego miesiąca